بهترین راه مقابله با آتش سوزی مایعات قابل اشتعال
اطفای حریق مایعات قابل اشتعال (مانند بنزین، الکل، نفت و سایر مواد هیدروکربنی) به دلیل ویژگی‌های خاص این مواد، نیازمند روش‌های خاص و تجهیزات مناسب است. این نوع آتش‌سوزی‌ها معمولاً در دسته‌بندی استاندارد بین‌المللی، آتش‌های کلاس B قرار می‌گیرند.
انتخاب نادرست ماده اطفایی در حریق مایعات نه تنها آتش را خاموش نمی‌کند، بلکه می‌تواند باعث انفجار، توسعه ناگهانی و پرتاب سوخت مشتعل شود. در این راهنما، روش‌های استاندارد اطفای حریق کلاس B، نحوه عملکرد فوم، پودر و CO₂، الزامات NFPA 11 و NFPA 10 و خطرات بحرانی مانند پدیده بویل اور بررسی شده است.
آتش‌های کلاس B چگونه خاموش می‌شوند؟ (مکانیزم اطفاء)
مایعات قابل اشتعال معمولاً از سطح خود بخاراتی تولید می‌کنند که در صورت رسیدن به غلظت مناسب و وجود منبع اشتعال، می‌توانند بسوزند. بنابراین در اطفای این حریق‌ها باید یکی از عوامل مؤثر در ادامه احتراق حذف یا کنترل شود.
مهم‌ترین روش‌ها عبارت‌اند از:
- خفه کردن و بستن سطح: جداسازی فیزیکی سطح سوخت از اکسیژن هوا (روش اصلی فوم‌های اطفایی).
- قطع واکنش‌های زنجیره‌ای: جذب رادیکال‌های آزاد احتراق توسط ذرات شیمیایی (روش اصلی پودرهای خشک).
- کاهش غلظت اکسیژن: تزریق گاز خنثی و رساندن غلظت اکسیژن محیط به زیر ۱۵ درصد (روش اصلی سیستم‌های CO₂).
- خنک‌سازی سطح: کاهش دمای مایع به زیر نقطه اشتعال (Flash Point).
- کنترل و جداسازی سوخت: جلوگیری از نشت یا گسترش مایع قابل اشتعال.
در نتیجه، اطفای حریق مایعات قابل اشتعال تنها به «خاموش کردن شعله» محدود نمی‌شود؛ کنترل بخارات، جلوگیری از گسترش مایع و پیشگیری از اشتعال مجدد نیز اهمیت زیادی دارند.
جدول مناسب ترین خاموش کننده برای مایعات قابل اشتعال
| ماده / سناریوی حریق | کلاس حریق | خاموش‌کننده / عامل اطفایی مناسب | ملاحظات فنی |
| بنزین، نفت، گازوئیل و هیدروکربن‌ها | B | فوم، پودر خشک BC/ABC | فوم برای حریق‌های سطحی و جلوگیری از آزاد شدن بخارات سوخت مناسب است؛ پودر برای مهار سریع شعله کاربرد دارد. |
| الکل، متانول، اتانول و حلال‌های قطبی | B | فوم مقاوم به الکل (AR) یا پودر خشک | فوم معمولی الزاماً مناسب نیست و باید سازگاری فوم با سوخت بررسی شود. |
| حریق مایعات قابل اشتعال در مجاورت برق | B + Electrical | پودر خشک BC/ABC یا CO₂ | عامل اطفا باید برای تجهیزات برق‌دار مناسب باشد؛ انتخاب بر اساس شرایط و تجهیزات انجام می‌شود. |
| حریق کوچک مایعات قابل اشتعال | B | پودر خشک BC/ABC یا CO₂ | برای حریق‌های اولیه و محدود؛ CO₂ بیشتر برای فضاهای مناسب و بدون جریان هوای شدید کاربرد دارد. |
| حریق سطحی مخازن و حجم زیاد هیدروکربن‌ها | B | سیستم فوم مهندسی‌شده | معمولاً به سیستم‌های ثابت، فوم‌چمبر، نازل یا مانیتور فوم نیاز است و کپسول دستی کافی نیست. |
| روغن و چربی داغ آشپزخانه | F / K | خاموش‌کننده مخصوص روغن و چربی | استفاده مستقیم از آب می‌تواند باعث پاشش و گسترش شدید حریق شود. |
روش‌های مقابله با اتش سوزی مایعات قابل اشتعال
1. استفاده از کف برای اطفا مایعات قابل اشتعال
فوم یا کف آتش‌نشانی طبق استاندارد NFPA 11، مطمئن‌ترین و استانداردترین عامل برای مهار حریق‌های وسیع مایعات هیدروکربنی (کلاس آتش سوزی B) است. فوم با ایجاد یک لایه شناور روی سطح مایع، از خروج بخارات قابل اشتعال جلوگیری کرده و هم‌زمان سطح سوخت را خنک می‌کند.
با این حال، هر نوع کف برای هر مایع قابل اشتعال مناسب نیست و انتخاب کنسانتره کف باید بر اساس نوع سوخت، طراحی سیستم و دستورالعمل سازنده انجام شود.
نحوه عملکرد کف در اتش سوزی ناشی از مایعات قابل اشتعال
- ایجاد لایه محافظ و جلوگیری از تماس اکسیژن با سطح مایع: کف پس از پاشش بر روی مایع، یک لایه سبک و پایدار تشکیل می‌دهد که مانع از رسیدن اکسیژن به سطح مایع قابل اشتعال می‌شود. بدون اکسیژن، فرآیند احتراق متوقف شده و آتش خاموش می‌شود.
- کاهش تبخیر بخارات قابل اشتعال: اکثر مایعات قابل اشتعال از خود بخار تولید می‌کنند که در ترکیب با اکسیژن و یک منبع جرقه، باعث ادامه آتش‌سوزی می‌شود. کف این بخارات را محبوس کرده و از تولید و انتشار آن‌ها جلوگیری می‌کند.
- کاهش دمای سطح مایع: ترکیب آب موجود در کف به همراه خاصیت خنک‌کنندگی، دمای سطح مایع را کاهش داده و باعث خاموش شدن سریع‌تر آتش می‌شود. میزان این اثر به نوع کف و شرایط حریق بستگی دارد.
- جلوگیری از شعله‌ور شدن مجدد: لایه کف علاوه بر خاموش کردن آتش، سطح مایع را پوشانده و از شعله‌ور شدن مجدد جلوگیری می‌کند. در صورت عدم استفاده از کف، ممکن است آتش پس از خاموش شدن دوباره شعله‌ور شود.
انواع کف آتش‌نشانی برای مایعات قابل اشتعال
انتخاب کف باید با توجه به نوع مایع قابل اشتعال انجام شود. برخی از انواع رایج عبارت‌اند از:
| نوع فوم | نام کامل | نوع سوخت مناسب | مکانیزم عمل و نکات فنی |
| AFFF | Aqueous Film Forming Foam | هیدروکربن‌ها (بنزین، گازوئیل، نفت) | تشکیل فیلم آبگون سریع روی سطح سوخت و بستن بخارات. |
| AR-AFFF | Alcohol-Resistant AFFF | مایعات قطبی (اتانول، متانول، استون) | دارای پلیمر خاص برای جلوگیری از تخریب فوم توسط الکل. |
| FFFP | Film Forming Fluoroprotein | سوخت‌های صنعتی و مخازن نفتی | مقاومت بالا در برابر حرارت و قابلیت جداسازی عالی. |
| Protein Foam | فوم پروتئینی | مخازن بزرگ نفتی | پایداری حرارتی بالا، اما سرعت پوشش‌دهی کندتر از AFFF. |
نکته بسیار مهم مهندسی: استفاده از فوم معمولی AFFF برای حریق الکل یا استون کاملاً بی‌اثر است؛ زیرا مایعات قطبی، آبِ موجود در ساختار فوم معمولی را به سرعت جذب کرده و لایه فوم را نابود می‌کنند. برای تمام حلال‌های قطبی حتمآً باید از فوم مقاوم به الکل (AR-AFFF یا AR-FFFP) استفاده شود.
مزایای استفاده از کف:
- خفه کردن آتش با تشکیل یک لایه روی مایع
- کاهش بخارات قابل اشتعال
- جلوگیری از شعله‌ور شدن مجدد
- قابل استفاده در محیط‌های بسته و باز
روش‌های استفاده از کف برای خاموش کردن اتش سوزی ناشی از مایعات
- برای آتش‌های کوچک، از کپسول‌های کف‌دار دستی استفاده می‌شود که باید به سمت سطح مایع هدایت شوند تا کف روی آن گسترش یابد و آتش را خاموش کند.
- در محیط‌های صنعتی مانند پالایشگاه‌ها و مخازن سوخت، سیستم‌های ثابت تزریق کف به‌طور خودکار هنگام آتش‌سوزی فعال شده و کف را روی سطح مایع تخلیه می‌کنند. برای پوشش‌دهی وسیع‌تر، نازل‌های کف‌پاش دستی یا خودکار مورد استفاده قرار می‌گیرند که کف را به‌آرامی روی سطح مایع پخش می‌کنند تا از پراکنده شدن مایع قابل اشتعال جلوگیری شود.
- در آتش‌سوزی‌های گسترده، توپ‌های کف یا Foam Monitors با قابلیت پرتاب کف به مسافت‌های طولانی به کار گرفته می‌شوند که در خاموش کردن آتش در پالایشگاه‌ها بسیار مؤثر هستند. انتخاب روش مناسب بستگی به شدت و گستردگی حریق دارد و هر یک از این روش‌ها در شرایط خاص خود بیشترین کارایی را دارند.
در حریق مخازن بزرگ نفتی و سوخت‌های سنگین (مانند نفت خام)، پدیده‌ای به نام Boilover رخ می‌دهد. طی حریق، اجزای سبک سوخت می‌سوزند و یک موج گرمایی با دمای بالای ۱۵۰ تا ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد به سمت پایین مخزن حرکت می‌کند. وقتی این موج گرمایی به لایه آب ته‌نشین‌شده در کف مخزن می‌رسد، آب به یک‌باره تبدیل به بخار شده و حجم آن ۱۷۰۰ برابر می‌شود. این انبساط ناگهانی، کل سوخت مشتعل بالای خود را به بیرون مخزن پرتاب می‌کند که می‌تواند تا شعاع چند ده متری را کاملاً نابود کند. در مقاله «
بویل اور چیست» درباره این پدیده بیشتر توضیح داده شده است
2. استفاده از دی‌اکسید کربن (CO₂) برای اطفای مایعات قابل اشتعال
گاز CO₂ یکی از بهترین روش‌ها برای خاموش کردن آتش‌های مایعات قابل اشتعال است، به‌خصوص در فضاهای بسته. این گاز با جایگزین کردن اکسیژن باعث خاموش شدن آتش می‌شود.
مزایای اطفا با دی‌اکسید کربن (CO₂):
- خفه کردن آتش بدون آسیب به تجهیزات
- مناسب برای فضاهای بسته (مثل آزمایشگاه‌ها)
- کاربرد در برخی حریق‌های کوچک کلاس B
- بدون باقی‌مانده و بدون آلودگی (مناسب‌تر برای شرایطی که پاکیزگی محیط اهمیت دارد)
معایب اطفا با دی‌اکسید کربن (CO₂):
- در فضای باز به دلیل پراکنده شدن گاز، اثربخشی کاهش پیدا می‌کند.
- امکان شعله‌ور شدن مجدد پس از رفع اثر CO₂
- برای ایجاد غلظت مؤثر، شرایط محیط اهمیت زیادی دارد.
- CO₂ در غلظت‌های خطرناک می‌تواند برای افراد حاضر در محیط خطرناک باشد.
نحوه استفاده از دی‌اکسید کربن (CO₂) برای اطفای حریق مایعات قابل اشتعال
- برای آتش‌سوزی‌های کوچک، از خاموش‌کننده‌های دستی CO₂ استفاده می‌شود که باید نازل آن را به سمت پایه شعله و سطح مایع قابل اشتعال گرفت تا یک لایه گازی روی آن تشکیل شود و اکسیژن را از آتش جدا کند. تخلیه گاز باید تا زمانی ادامه یابد که شعله‌ها کاملاً خاموش شوند و خطر اشتعال مجدد وجود نداشته باشد.
- در محیط‌های صنعتی مانند پالایشگاه‌ها، انبارهای مواد شیمیایی و تأسیسات نفتی، سیستم‌های ثابت اطفای حریق CO₂ به کار می‌روند که هنگام تشخیص آتش، مقدار مشخصی از این گاز را به‌صورت مه غلیظ در محیط منتشر کرده و باعث خاموش شدن سریع حریق می‌شوند. این سیستم‌ها معمولاً برای فضاهای بسته و مکان‌هایی که تجهیزات حساس دارند مناسب‌تر هستند.
3. استفاده از پودر خشک برای خاموش کردن مایعات قابل اشتعال
پودرهای شیمیایی خشک از رایج‌ترین عوامل مورد استفاده برای مقابله با بسیاری از حریق‌های کلاس B هستند. پودر با اختلال در واکنش زنجیره‌ای احتراق، باعث خاموش شدن سریع شعله می‌شود و به همین دلیل می‌تواند برای حریق‌های کوچک و اولیه مایعات قابل اشتعال گزینه مؤثری باشد. با این حال، پودر خشک معمولاً سطح مایع را مانند کف نمی‌پوشاند. بنابراین در برخی شرایط، پس از خاموش شدن شعله همچنان احتمال آزاد شدن بخارات قابل اشتعال و بازگشت حریق وجود دارد.
مزایا استفاده از پودر خشک:
- قیمت مناسب
- قابلیت استفاده برای انواع آتش‌ها (کلاس A، B، C)
- عملکرد سریع در قطع زنجیره احتراق
معایب استفاده از پودر خشک:
- ممکن است شعله‌ور شدن مجدد رخ دهد.
- کاهش دید هنگام تخلیه مقدار زیاد پودر
- عدم ایجاد لایه پایدار روی مایع (خطر Flashback یا شعله‌ور شدن مجدد در صورت وجود منبع انرژی)
- نامناسب بودن برای برخی تجهیزات حساس
نحوه استفاده از پودر خشک در خاموش کردن آتش مایعات قابل اشتعال
- خاموش‌کننده‌های دستی پودر خشک برای مهار حریق‌های کوچک و موضعی مایعات قابل اشتعال به کار می‌روند. هنگام استفاده، نازل باید به سمت پایه شعله و سطح مایع گرفته شود تا پودر به‌صورت یکنواخت پخش گردد. از پاشیدن مستقیم پودر به داخل مایع باید خودداری کرد، زیرا این کار ممکن است باعث پاشش مایع و گسترش آتش شود. تخلیه خاموش‌کننده باید تا زمان ایجاد یک لایه کامل از پودر روی مایع ادامه یابد تا از بازگشت آتش جلوگیری شود.
- در محیط‌های صنعتی مانند پالایشگاه‌ها و انبارهای مواد شیمیایی، سیستم‌های ثابت پودر خشک به کار گرفته می‌شوند که هنگام بروز آتش به‌طور خودکار مقدار مشخصی از پودر را در محیط پخش می‌کنند. این سیستم‌ها به‌ویژه در مخازن سوخت و سکوهای نفتی برای مقابله با آتش‌سوزی‌های بزرگ کاربرد دارند.
- برای پوشش وسیع در آتش‌سوزی‌های گسترده، از نازل‌های پودرپاش دستی یا خودکار استفاده می‌شود که پودر را به‌طور ملایم روی سطح مایع منتشر می‌کنند. در تأسیسات بزرگ مانند پایانه‌های سوخت و سکوهای نفتی، توپ‌های پرتاب‌کننده پودر خشک به کار می‌روند که امکان خاموش کردن آتش در مقیاس بالا را فراهم می‌کنند.
مقایسه فنی عوامل اطفای حریق مایعات قابل اشتعال
| ویژگی | کف | پودر خشک | CO₂ |
| حریق مایعات قطبی | نیازمند کف سازگار | مناسب در شرایط مشخص | کاربرد محدودتر |
| حریق مایعات هیدروکربنی | بسیار کاربردی در شرایط مناسب | مناسب | مناسب در شرایط مشخص |
| سرعت مهار اولیه شعله | متوسط | بسیار سریع | سریع |
| پوشش و مهار بخارات | عالی (ایجاد لایه فیزیکی) | ضعیف (بدون لایه محافظ) | ضعیف (فرار و عبور گاز) |
| جلوگیری از اشتعال مجدد | بسیار بالا | متوسط تا پایین | پایین |
| باقی‌مانده | دارد | دارد | ندارد |
| عملکرد در فضای باز | عالی | خوب | بسیار ضعیف |
| آسیب به تجهیزات حساس | نیازمند شستشو | آلودگی شدید پودری | بدون هیچ‌گونه آسیب |
نکته: این جدول یک مقایسه عمومی است و انتخاب عامل اطفاء باید بر اساس نوع ماده، شرایط حریق و مشخصات فنی سیستم انجام شود.
روش‌های نامناسب در خاموش کردن آتش کلاس B
❌ ریختن آب روی آتش مایعات قابل اشتعال: آب سبک‌تر از اکثر مایعات اشتعال‌پذیر است و باعث جابه‌جایی و پخش شدن سوخت مشتعل شده و آتش را گسترش می‌دهد.
❌ استفاده از خاموش‌کننده‌های نامناسب: هر خاموش‌کننده‌ای برای هر کلاس حریق طراحی نشده است. باید علامت‌گذاری و مشخصات فنی خاموش‌کننده بررسی شود.. به‌عنوان‌مثال، کپسول‌های آب‌پاش یا CO₂ در مکان‌های باز چندان مؤثر نیستند.
❌ دمیدن یا ایجاد جریان هوا: ممکن است باعث گسترش آتش و افزایش اشتعال شود.
❌ تلاش برای اطفای حریق بزرگ با خاموش‌کننده دستی: خاموش‌کننده دستی برای حریق‌های اولیه و قابل کنترل طراحی شده است. اگر حریق در حال گسترش است یا مسیر خروج را تهدید می‌کند، اولویت با تخلیه افراد و تماس با آتش‌نشانی است.
پیشگیری از آتش‌سوزی مایعات قابل اشتعال
- نگهداری در ظروف مخصوص و در محیط‌های خنک و دور از منابع جرقه
- استفاده از تهویه مناسب در محیط‌های صنعتی و انبارها
- کنترل نشتی‌ها و منابع ایجاد الکتریسیته ساکن
- رعایت اصول ایمنی در حمل و نقل این مایعات
- آموزش کارکنان و استفاده از تجهیزات مناسب اطفای حریق
- اجرای سیستم‌های تشخیص و اطفای متناسب با سطح خطر
- انجام بازرسی و نگهداری منظم تجهیزات ایمنی
تجهیزات کشف و اعلام حریق در محیط‌های مایعات قابل اشتعال
در فضاهایی که مایعات قابل اشتعال نگهداری می‌شوند، دتکتورهای دود معمولی به تنهایی کافی نیستند؛ زیرا رشد حریق کلاس B بسیار سریع است و زمان طلایی برای مهار آن کمتر از چند ثانیه می‌باشد.
- دتکتور شعله (Flame Detector): تشخیص تابش‌های فرابنفش (UV) یا فروسرخ (IR) حاصل از شعله مایعات در کمتر از یک ثانیه.
- دتکتور گازهای قابل اشتعال (Combustible Gas Detector): شناسایی نشت بخارات سوخت قبل از رسیدن غلظت به حد پایین انفجار (LEL).
- تجهیزات ضد انفجار (Explosion-Proof / ATEX): تمام تجهیزات برقی و اعلام حریق در این محیط‌ها باید دارای گواهی‌های معتبر مانند ATEX یا IECEx (متناسب با Zone بندی محیط) باشند.
انتخاب دتکتور باید توسط طراح سیستم اعلام حریق و بر اساس شرایط پروژه انجام شود.
جمع‌بندی:
مهم ترین روش برای مقابله با آتش سوزی مایعات قابل اشتعال چیست؟
انتخاب بهترین خاموش کننده برای مایعات قابل اشتعال (کلاس B) به محیط، نوع ماده و شدت حریق بستگی دارد.
در حریق مایعات هیدروکربنی مانند بنزین، نفت و گازوئیل، کف سازگار با سوخت در بسیاری از کاربردها نقش مهمی در پوشاندن سطح مایع، کنترل بخارات و کاهش احتمال شعله‌ور شدن مجدد دارد. برای حریق‌های کوچک نیز خاموش‌کننده‌های پودر خشک می‌توانند عملکرد مؤثری داشته باشند. CO₂ نیز در شرایط مشخص، به‌ویژه برخی فضاهای بسته و تجهیزات حساس، کاربرد دارد.
اما انتخاب نهایی باید بر اساس نوع مایع، اندازه حریق، فضای باز یا بسته بودن محیط، نوع تجهیزات و الزامات طراحی سیستم اطفاء انجام شود.
و مهم‌تر از همه، اگر حریق از مرحله اولیه خارج شده یا احتمال گسترش سریع آن وجود دارد، نباید برای اطفای دستی ریسک کرد؛ تخلیه افراد و اطلاع‌رسانی به آتش‌نشانی باید در اولویت قرار گیرد.
در محیط‌هایی که خطر اشتعال مایعات قابل اشتعال وجود دارد (مانند پالایشگاه‌ها، اتاق‌های حلال، رنگ‌کاری صنعتی و انبار مواد شیمیایی)، انتخاب دتکتور باید مبتنی بر ماهیت حریق‌های سریع‌الاشتعال باشد؛ در این فضاها
دتکتورهای شعله با فناوری‌های UV، IR یا UV/IR به دلیل توانایی تشخیص تابش مشخصه شعله در کسری از ثانیه گزینه‌ای ایده‌آل محسوب می‌شوند، زیرا ممکن است تولید دود پیش از گسترش آتش حداقلی باشد. همچنین استفاده از
دتکتورهای گاز قابل اشتعال برای پایش نشتی بخارات به‌عنوان لایه پیشگیرانه توصیه می‌شود، در حالی‌که
دتکتورهای دود به‌تنهایی کافی نیستند. کلیه تجهیزات باید دارای گواهی‌های محیط‌های مستعد انفجار (مانند ATEX یا IECEx)، طراحی ضدانفجار یا ذاتاً ایمن و جانمایی مهندسی‌شده بر اساس تهویه، نقاط تجمع بخار و سناریوهای حریق باشند.
سوالات متداول
1. مناسب ترین خاموش کننده برای مایعات قابل اشتعال چیست؟
برای مایعات هیدروکربنی مانند بنزین و گازوئیل، کف سازگار با سوخت در بسیاری از کاربردها گزینه مهمی است و پودر خشک نیز برای حریق‌های کوچک کاربرد گسترده‌ای دارد. انتخاب نهایی به نوع مایع و شرایط حریق بستگی دارد.
2. بهترین راه مبارزه با اتش سوزی مایعات قابل اشتعال چیست؟
پوشاندن سطح مایع و کنترل بخارات آن، یکی از روش‌های مهم در اطفای بسیاری از حریق‌های مایعات قابل اشتعال است. در کاربردهای مناسب، کف می‌تواند این نقش را ایفا کند؛ اما روش اطفاء باید با نوع مایع و شرایط حریق سازگار باشد.
3. چرا طبق اصول ایمنی اتش نشانی بر روی اتش ناشی از نفت و بنزین نباید اب پاشید؟
در بسیاری از حریق‌های مایعات هیدروکربنی، آب می‌تواند باعث جابه‌جایی و پخش شدن مایع مشتعل و در نتیجه گسترش حریق شود.
4. آیا پودر خشک برای خاموش کردن مایعات قابل اشتعال مناسب است؟
بله. پودرهای شیمیایی خشک برای بسیاری از حریق‌های کلاس B مناسب هستند و می‌توانند شعله را به سرعت مهار کنند. با این حال، امکان بازگشت حریق در صورت باقی ماندن سوخت و بخارات قابل اشتعال وجود دارد.
5. آیا CO₂ برای حریق مایعات قابل اشتعال مناسب است؟
CO₂ در شرایط مشخص برای حریق‌های کلاس B کاربرد دارد، اما در فضای باز اثربخشی آن محدودتر است و پس از کاهش غلظت گاز احتمال شعله‌ور شدن مجدد وجود دارد.
6. آیا کف برای تمام مایعات قابل اشتعال مناسب است؟
خیر. نوع کف باید با نوع مایع سازگار باشد. برای مایعات قطبی مانند برخی الکل‌ها و حلال‌ها، ممکن است به کف مقاوم در برابر الکل نیاز باشد.
7. آیا دتکتور دود برای محیط‌های دارای مایعات قابل اشتعال کافی است؟
انتخاب دتکتور به سناریوی حریق و شرایط محیط بستگی دارد. در برخی محیط‌ها دتکتور شعله یا دتکتور گاز می‌تواند در کنار سایر تجهیزات مورد نیاز باشد، اما انتخاب نهایی باید بر اساس طراحی مهندسی سیستم اعلام حریق انجام شود.
8. مایعات قابل اشتعال کدامند؟
مایعات قابل اشتعال موادی هستند که به راحتی بخارات آن‌ها با منبع اشتعال مشتعل می‌شوند و مهم‌ترین معیار خطرشان نقطه اشتعال (Flash Point) است؛ هرچه این دما پایین‌تر باشد، ماده خطرناک‌تر است. نمونه‌های رایج شامل بنزین، نفت، گازوئیل، الکل، استاتون و تینر هستند. نکته کلیدی این است که بخارات این مایعات (نه خود مایع) خطر اصلی آتش‌سوزی و فلش‌بک را ایجاد می‌کنند.
